ပိေတာက္ပန္း
ပိေတာက္ပန္း . (ေဇာ္ဂ်ီ) . . . . .
----------
မခူးခ်င္စမ္းပါနဲ႔
ႏွစ္ဆန္းခါေတာ္မီမို႔
ဇေမၺာ္ရည္ ေျပေျပလိမ္းကာေပါ့
ခပ္သိမ္းနယ္စံုစံုသို႔
ပြင့္ငံုကို လင့္ကုန္ၾကေတာ့လို႔
ေခါင္းၾကြကာ ဆာေ၀ေ၀နဲ႔
သူလဲေလ ေလာကီသားလို႔ပ
ၾကြားခ်င္လွ ေပလိမ့္မယ္။
တသိန္တင့္ပါဘိ
တိမ္ျမင့္ရီျပာျပာက
ၾကည္သာသာ ပြင့္ေလအျဖဴးတြင္ျဖင့္
တီတာတာ ပြင့္ေရႊဖူးငယ္တို႔
လည္ယွက္ကာ ဘယ္ညာလူးေလေတာ့
သူတို႔လို ဘယ္သူျမဴးႏိုင္ပါ့
ထူးပါဘိတယ္။
တ၀ါ၀ါ ဆင္သကၤန္းရယ္က
ကမၻာမွာ ဘ၀င္ခ်မ္းေစတဲ့
သာသနာ ရႊင္ရႊင္လန္းေအာင္လို႔
တမင္မွန္းကာပ သတိဆြယ္
ရည္ရြယ္ေတာ့ ေလသလား။
ခူးပါနဲ႔ကြယ္
ပြင့္ဖူးမွာ အ၀ါျခယ္၍
မာလာအလယ္မွာ ႏႊဲခ်င္တဲ့ ႏွလံုးရယ္ေၾကာင့္
ႏွစ္ဆံုးကုန္ အတာ၀င္သို႔
မာန္အင္ကို ဉာဏ္ဆင္ေမြးကာပ
အေရးအခါ သာမွ
ခမ်ာမွာ တဂုဏ္ဆန္းရတယ္
ပန္း ပိေတာက္မ်ား။ … ။
ဆရာေဇာ္ဂ်ီ
Comments
Post a Comment
Thank,s for ...